Selecteer een pagina

Ontsnapt uit de social media kooi

 

Kan ik in m’n social media-uitingen in volledige vrijheid 100% meZelf zijn óf knellen de kaders zodanig dat ik me te beperkt voel?

Deze vraag heeft me de afgelopen weken van grotendeels offline zijn, bezig gehouden en ik sta inmiddels volledig achter mijn besluit: ik laat me niet langer binden door de regels van social media, dus ik vlieg uit de beknellende kooi en zal hier nog beperkt aanwezig zijn.

Voor ’t geval dat het vervolg van mijn relaas wat eenzijdig kan overkomen, wil ik eerst mijn dankbaarheid uiten voor alle mooie, lieve, inspirerende, verrijkende en transformerende contacten die ik de afgelopen jaren via de socials heb opgedaan.

Zonder de personen die ik daar heb leren kennen, zou ik niet zijn wie ik nu ben.

En zonder social media zou ik een aantal lieve vriendschappen hebben moeten missen, want wat online begon heeft zich offline voortgezet in warme zielscontacten. Wat dat betreft is social media een flinke puzzelstuk geweest in het transformeren, upliften en leuker maken van mijn leven.

Regels

Social media heeft regels, zoals beperking in schrijfruimte, het beruchte algoritme, beperkte story-mogelijkheden, beperkte doorlink mogelijkheden, om nog maar te zwijgen over screenings- en blokkeergedrag.

En begrijp me goed, op zich mag dit bestaan. In de basis is alle social media gratis, waarvan wij allemaal gebruik maken als betaalden we er flink voor, alsof wij ergens recht op zouden hebben.

(Even een vraag tussendoor: wat gebeurt er met jou en met jouw bedrijf als hogerhand vannacht de stekker uit alle social media trekt, jij dus al je content kwijt bent en je ook niemand meer kunt bereiken, er vanuit gaande dat Whatsapp er ook uit ligt?)

De hamvraag voor mij in de afgelopen weken was: wil ik me conformeren aan deze beperkingen en uitdagingen (die uitstekend passen bij de oude tijd) óf wil ik me daar vrij van maken en op m’n eigen wijze de publiciteit voor mijn lichtwerkerswerk zoeken (passend bij de nieuwe tijd)?

Daarbij is het goed je te realiseren dat alle social media in het leven is geroepen om sociale contacten te onderhouden, elkaar op de hoogte te houden van elkaars leven en werk, nieuwe mensen te leren kennen, etc. Afgezien van het laatste, zijn de andere punten nooit reden voor mij geweest om me op het world wide web van de socials te begeven. Ik heb ook nooit de behoefte gevoeld om mijn hele hebben en houwen te showen, waarbij ik tot op de dag van vandaag ook niet snap waarom mensen dat zouden willen. Maar dat terzijde.

Mijn accounts zijn ‘puur zakelijk’, waarbij ik me realiseer dat life & business bij mij aardig door elkaar heenlopen. Mijn leven ís mijn missie en mijn missie ís mijn leven.

Waarom inperken?

Na deze uitvoerige inleiding, waarin je wat zicht hebt gekregen op mijn motivatie voor social media, geef ik hieronder puntsgewijs aan waarom ik besloten heb m’n aanwezigheid in te perken.

Disclaimer: dit zijn mijn bevindingen en niet de jouwe. Kijk of je er iets in herkent, of het iets in je wakker roept, of het je triggert (en waarom), en laat het anders gewoon voor wat het is.

1. Social media is voeding voor je ego. Punt. Je moet namelijk aardig stevig in je ziels-schoenen staan om dicht bij jeZelf te blijven en niet beïnvloed te worden door ego-gebaseerd gedrag. Concreet deed het mij wel degelijk wat als mijn posts weinig likes opleverden, als het aantal reacties waarop ik hoopte achterwege bleef en ook als ik (bijna) geen klanten n.a.v. mijn schrijfsels kreeg. Dus probeerde ik andere tijdstippen, meer of minder posts, meer of minder foto’s van mezelf, diverse kanalen, pakkender teksten, quotes, reels, filmpjes, enz. enz. enz.

Wat er gebeurde is dat ik het resultaat liet afhangen van de manier waarop ik mezelf presenteerde.

Dus als het resultaat tegenviel, trok ik de conclusie dat er kennelijk wat mankeerde aan mijn presentatie: mijn tekst, mijn foto, het tijdstip, mijn aanwezigheid en daardoor mijn beïnvloeding van het algoritme.

En ondertussen bleef ik heilig geloven in de werking van energie, divine timing (in alles!) en meebewegen met de stroom van het leven.

Dat botste op den duur, voor mij blijken dit twee verschillende werelden te zijn. Ik noem het de ‘oude en de nieuwe manier’ van zichtbaarheid, ondernemen en nieuwe contacten opdoen.

Ik weiger nog langer mee te doen aan het kijken-liken-en-vergelijken-gedrag, dealen met verkapte datingpogingen, het voeden van het algoritme, het oppikken van niet zuivere energieën, het leuker liegen van je leven* … om nog maar te zwijgen van de verbazing die altijd de kop opstak als ik merkte dat mensen continue (lees: onafgebroken!) online zijn, wat ik zie aan a-la-minute-like-en-story-kijk-gedrag. Ik kan er met m’n pet niet bij dat je je zo laat verslaven, heb je serieus niets beters te doen?

2. Social media is een sociaal gebeuren en het is de vraag of we het zakelijk moeten willen inzetten. Gezien bovenstaande bevindingen, kan ik me volledig vinden in de kritische schrijfsels die al jaren de ronde doen over het feit dat we elkaar alleen onze brandschone was laten zien en de rest achterwege laten.

Maar dat is het ware leven niet. Júist kwetsbaarheid, jezelf laten zien (met name in woorden), een kijkje in je ziel geven, dáár speelt het echte leven zich af. En oh boy, wat vinden we dat ingewikkeld. We zijn zo geprogrammeerd met maskergedrag, dat we dit gewoonweg niet kunnen.

Toen ik me dit realiseerde begon mijn missievuurtje weer harder te branden:

mogen zijn wie je bent – onomwonden vertellen wat je bezighoudt, je diepste dalen én grootste hoogtes laten zien, jouw waarheid (en niet die van een ander napraten) durven uitspreken – dát is geluk!

Het is dus een ‘sociaal’ medium, wat maar al te vaak asociaal gebruikt wordt. Dit is de reden dat ik sporadisch aanwezig ben op LinkedIn en Twitter, ik houd het daar niet langer dan een paar minuten vol, want door het energieniveau wat daar over het algemeen gespuit wordt, daalt mijn energieniveau acuut onder nul.

By the way: veruit de meeste van mijn klanten komen ‘uit de lucht vallen’ en kennen mij niet via social media. Ook een leuke nadenkertje, over de werking van energie gesproken…

3. Social media stelt regels en grenzen, wat hun goed recht is, het is een blijft een gratis dienst. Maar de grote vraag is: kan ik me vrij bewegen binnen die grenzen of is het te beperkend voor mij?

Lang heb ik het prima gekund, maar nu niet meer. Afgezien van de tekstruimte-beperking (daarom ga ik meer bloggen), is het algoritme allesbepalend. En daar heb je als gebruiker bar weinig grip op, tenzij je continue online bent en op van alles en nog wat reageert óf als je boven de zoveel K aan volgers zit. Jouw post/kijk/like/reageergedrag/populariteit/enz. wordt dus door een mysterieus algoritme bepaald. Wil je daar echt aan onderworpen zijn?

4. Social media kan inspirerend en upliftend werken, maar ook verslavend, frustrerend, concurrerend en teleurstellend. En aangezien dit laatste rijtje gevoelens zeer laag scoren op de emotieladder – daar wil je liever ver uit de buurt blijven – is het weer een reuzeklus om hoger in je energie te komen. Aangezien alleen jij verantwoordelijk bent voor hoe jij je voelt (JOY komt van binnenuit en jij bent de enige die daarin keuzes kan maken), werd het voor mij steeds helderder dat ik mezelf regelmatig bewust en onbewust aan het saboteren was.

Kortom, ik genoot van de inspiratie die ik bij anderen opdeed, maar de weegschaal sloeg te vaak door naar de andere kant, waardoor het me dus veel tijd en energie kostte om weer enigszins in een hogere vibratie te komen.

5. Social media levert een overload aan prikkels op. Eventjes scrollen en lezen, maakt dat mijn gedachten van links naar rechts vliegen en mijn hoofd van alles moet verwerken. De hoeveelheid informatie is enorm, waarbij ik het nog niet eens heb over de kwaliteit van de informatie (je kunt op social media ongefilterd roepen wat je wilt).

Ik lees met plezier posts van gelijkgestemden, vaak is het heel opbouwend en leerzaam. Neemt niet weg dat ook dat alles je zomaar voor de neus komt, zonder dat je er naar op zoek bent. Vergelijk het met random televisiekijken, van het ene naar het andere kanaal hoppen, we zien wel wat we te zien krijgen. Of kies je ervoor om gericht op internet op te zoeken wat je lezen of zien wilt. Geef mij dat laatste maar … weet je gelijk de reden waarom ik nooit achter de tv hang.

Een overload aan prikkels dus, waarvoor je jezelf kunt afschermen. Net zo goed als je de baas bent over de knop van de televisie, ben je ook de baas over je mobiel. (ja toch?)

Van deze tijd?

En dat laatste brengt me terug naar het begin van mijn betoog: is social media nog wel van deze tijd of is het old fashioned en past het niet langer bij een hartgedragen bewustzijn, het nieuwetijdsleven, de 5D frequentie, het Aquarius tijdperk, een lichtere manier van leven & ondernemen en het verlangen naar onze nieuwe aarde?

Als ik één ding de afgelopen tijd ontdekt heb, is het wel dat de huidige maatschappij er alles aan doet om onze frequentie naar beneden te trekken en zo laag mogelijk te houden. Want mensen die een lage energie hebben zijn manipuleerbaar, controleerbaar, beïnvloedbaar, kortom: laten zich eenvoudig en onbewust gevangen houden in systemen die door anderen bedacht zijn.

Mijn frequentie zo hoog mogelijk houden staat dagelijks met stip op nummer 1. Want ik ben er van overtuigd dat dát ultieme vrijheid is, dat je dan 100% je ware en pure Zelf kunt zijn en je zielsmissie kunt leven, dat je dán als vanzelf gaat doen waarvoor je hier op aarde geland bent, dat je ook dan automatisch je eigen waarheid durft uit te spreken en dat je alleen pas dan van werkelijke betekenis kunt zijn in deze uiterst uitdagende en vernieuwende tijd.

Ik zet weer een stapje richting mijn ware Zelf, ik ontdoe me weer van een stukje maskergedrag en ik verhoog hiermee opnieuw mijn frequentie.

Praktisch

Binnenkort verschijnt er een bundeling van de door mij geschreven meest aansprekende Instagramposts (alvast te reserveren via mijn website), daarmee ga ik mijn account opschonen en blijft er een sterk afgeslankte versie over.

Mijn account blijft bestaan, ik zal ook best nog wel eens rondneuzen op Instagram, maar ik laat het aan het moment over hoe vaak dat zal zijn en ook of ik zelf ga posten.

Mijn Facebook-, Twitter- en LinkedIn accounts blijven (vooralsnog) in de lucht, maar ik zal er nog minder aanwezig zijn dan tot op heden het geval was en misschien besluit ik op den duur toch om ze uit de lucht te halen.

Mijn website wordt vindbaarder gemaakt en ook zal ik daar regelmatig blogs posten, waarbij ik van geen tekstlimiet of screening afhankelijk ben 😉

Hoe ik de zichtbaarheid van mijn bedrijf ga vormgeven?

Dat weet ik nog niet precies, ik ben niet zo van de voorbedachte strategieën 😉

Wat ik wel weet is dat nieuwe deuren opengaan als je bereid bent om oude te sluiten. Zo maak ik energetisch ruimte voor nieuwe dingen en dat is waar ik naar verlang. We gaan het zien!

Ik hoop dat ik je met dit artikel geïnspireerd heb en spreek de wens uit dat we stevig voor onze waarheid blijven staan, meegroeien met de tijd en het lef hebben om onsZelf in al onze kwetsbaarheid & kracht te laten zien, en dat op onze eigen unieke wijze!

Voor als jij twijfelt: het deurtje van de social media-kooi staat wagenwijd open!

Fly baby, fly!

-What if I fall?

Oh but my darling, what if you fly?

Samen voor een mooiere wereld!

Liefs, Henny

* “leuker liegen van je leven” is een uitspraak uit Echte barkeepers heten Henk – Marja West